24-05-05

Wat ging vooraf

Op mijn dertiende maakte ik de overstap van competitiezwemmen naar waterpolo. Tot en met vorig seizoen maakte ik nog steeds deel uit van de 1e ploeg van TZK. Ik maakte 2 landstitels mee, waarbij we telkens overgingen van 4e Nationale naar 3e Nationale en van 3e Nationale naar 2e Nationale. Vorig seizoen ( en voorlopig mijn laatste ) konden we dankzij een 2e plaats overgaan naar de hoogste Nationale afdeling in België ! Een droom van velen in de ploeg en zeker ook van mij. In juni, juli en een deel van augustus maakte ik nog voolop de voorbereiding mee voor ons avontuur in 1e Nationale. Op 18 augustus 2004 sloeg het noodlot echter toe. Toen kreeg mijn vrouw te horen dat zij borstkanker had ! Een donderslag ( eerder een zware mokerslag ) bij heldere hemel. Vooral daar zij juist bevallen was op 26 juni van ons tweede kindje Arthur ( We hadden al een dochter, Justine, die nu 4 jaar is ) en we dus als gezin nog volop het geluk beleefden van een nieuw leven, een nieuw kindje.

Direct nam ik de beslissing om tot nader onder te stoppen met waterpolo. Heel wat meer huistaken kwamen mijn richting uit, al moet gezegd worden dat dankzij de vele hulp die we krijgen van vrienden en familie dit al bij al nog meeviel voor mij. Bovendien baat mijn vrouw ook, als zelfstandige, een winkel uit van doopsuiker, pralines, confiserie en knuffelberen. Dus daar was het ook alle hens aan dek. Ondertussen is mijn vrouw Claudia bijna aan haar laatste chemokuur toe ( binnen 3 weken ), de kwaadaardige tumor is reeds operatief verwijderd en begin augustus volgen nog 5 weken bestraling. Daarna, zou ze, als alles verder goed blijft evolueren, er vanaf zijn. Ondertussen werkt ze nagenoeg weer fulltime in haar winkeltje en proberen we als gezin beetje per beetje weer de gewone draad des levens op te pakken.

Ook ikzelf voel me steeds beter, nou ja, vooral psychologisch dan. Fysiek is het huilen met de pet op ! In volle voorbereiding, halverwege augustus vorig jaar woog ik 95 kg. Ondertussen staat de teller op 104 kg !

De oorzaak is simpel, totaal niet meer sporten en ook meer eten, snoepen, enz.                  Vandaar dat ik het meer dan tijd vond om daar iets aan te doen. Daar ik het voorlopig, vooral psychologisch, niet meer zie zitten om waterpolo te spelen in competitieverband ben ik op zoek gegaan naar iets anders.

Ook tijdens mijn actieve waterpolo-carriëre was ik, tijdens het tussenseizoen, actief met lopen, voetballen, enz. Vooral met lopen deed ik steeds graag, het is iets waar je mij echt niet mee kan straffen.

Vandaar dus dat ik veel gelezen heb op eerder vermelde blogs, wat informatie bijeengezocht heb op internet en voila, een nieuwe gemotiveerde loper is klaar om eraan te beginnen.


17:09 Gepost door Christophe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.